Szkoła Tańca Kraków

Posts Tagged ‘kultura’

To taniec narodowy nie polski lecz naszych sąsiadów. Może być on tańczony w systemie tzw dwa na jeden lub trzy na dwa. Naywany jest on tańcem wirowym gdyż głownie taki charakter zazwyczaj przyjmuje zataczanych w szybkim tempie wybranym z dwoch wczesniej wspomnianym krokiem. Istnieje wiele odniam tego tańca również i w Polsce jednak chyba najbardziej znanym jest szykowny walc angielski. Ma on charakter tańca narodowego ale i również tańca międzynarodowego wchodzącego w skład obowiązkowych tańców turnijowych na turniejach tańca towarzyskiego. Drugą również bardzo znaną odmianą tego tańca jest dużo wolniejszy i charakteryzujący się innym meritum walc wiedeński. Walc również jest tańcem którym powstał na uboczach miast później dopieru wkroczył na wytworne sale mieszczan. Pary które potrafią wzorowo wykonać ten taniec uznawane są za tancerzy posiadających bardzo wysoki kunszt umiejętności tanecznych gdyż walc nie należy do łatwych.

Krok ten należy do dosyć prostych i polega na wykonaniu kroku jedną nogą w przód Lub w bok a następnie na dołączeniu do niej drugiej nogi przy wkonaniu charakterystycznego przeskoku. Podstawowy krok wykonuje zarówno partner jak i partnerka. Wykonują go oni w parze lub też stojąc naprzeciw siebie w nieznacznej odległości. Partnerka może dodatkową podczas wykonywania tańca unosić jedną z rąk spódnicę. Partner jedną z rąk obejmuje partnerkę w pasie natomiast drugą zgina i opiera o swoje biodro. Dodatkowymi elementami jakie można spotkać w krakowiaku są podskoki wówczas wplatane sa one w krok podstawowy i po wykonaniu kroku w bok czy naprzod nastepuje podskok na tej samej nodze. Innym z ciekawych elementów wykorzystywanych w krakowiaku jest krzesanie polegające natomiast na energicznych wymachiwaniu nogą w przód z jednoczesnym piętą buta o podłogę nastepnie wykonuje się podobna czynność tylko do tylu posuwajac palce stopy po podłodze

Polonez to chyba jeden z najstarszych i najbardziej znanych polskich tańców narodowych. Poświecano mu wiele uwagi w minionych wiekach głownie w sferze muzyki interesowali się nim zarówno polscy jak i zagraniczni kompozytorzy. Taniec ten jest rytmicznym pochodem zdąrzających za sobą par. Przy dużej liczbie tańczących wymaga on obszernego miejsca gdyż głównie taniec odbywa się poprzez zataczanie szerokich kręgów. Liczne gorno tancerzy i tancerek stanowi jedność poruszając się jednostajnym krokiem posuwistym. Ważną rolę odgrywa tutaj tancerz który w dostojny i szarmancki sposób prowadzi tancerkę znajdującą się po jego prawej stronie. Polonez oparty jest na trzech rodzajach krokow . Najbardziej chyba charakterystyczna cecha tego tańca jest uginanie nogi które chyba każdy z nas pamieta ze swojej studniowki. Również pokazach na scenie widzimy tak ułożone programy taneczne. Dużo w nich skłonów i tzw. mostów pokonywanych pod rekami innych par.