Szkoła Tańca Kraków

Archive for the ‘Szkoły tańca’ Category

Kolejną figurą jaką proponuje nam w rumba jest obrót w lewo. Kroki w tańcu zaczyna partner. Wyglądają one następująco. Taniec zaczyna partner od lewej nogi którą daje w przód a przy tym skręca się z lewo a partnerka wykonuje prawą noga skręt w lewo tylko że ta prawą nogę daje do tyłu. Krok w tańcu tańczony jest wolno. Bo jak już wam wiadomo kroki w rumbie to wolny-szybki-szybki-wolny. Kolejnym krokiem w rumbie jest przesuniecie nogi prawej przez partnera d tyłu ze skrętem w lewo a partnerka przesuwa lewą nogę w przód ze skrętem w lewo. Krok w tańcu tańczony jest szybko. Trzeci krok jest tańczony jako szybki partner wykonuje krok w bok ze skrętem w lewo a partnerka prawą nogą skręt w bok w lewo. Ostatni krok jest szybki partner zaczyna prawą nogą którą dostawia do nogi lewej a partnerka nogę lewą dostawia do prawej. tak oto wygląda figura zwana obrotem w prawo.

Tango jest jednym z tańców standardowych. Kroki jakie występują w tańcu to wolny szybki szybki wolny. W tańcu są dwa uderzenia w takcie z których jest podzielone na dwie części. Tak naprawdę słyszymy cztery uderzenia z których pierwsze i trzecie są akcentowane. Krok wolny w tańcu przypada na dwa uderzenia a krok szybki na jeno uderzenie. Kroki wykonywane do przodu stawiamy od pięty. Kroki do tyłu rozpoczynamy od palców a koki wykonywane do boku zaczynamy od podeszwy. W tangu mamy takie figury jak krok tańczony do przodu i tyłu tak zwana „ promenada”, wirówka, oraz obrót w lewo. Wszystkie te figury możemy nauczyć się we wszystkich szkołach tańca które oferują nam nauki tańców standardowych. Tango nie jest ciężkim tańcem do nauki. Wystarczy tylko trochę chęci i zaangażowania na kursach tańca i powinno pójść nam wszystko gładko.
Nie pozostaje nic jak tylko wziąć się do pracy.

Po występach wszystkich uczestników kolejnego etapu jury przystępuję do ostatecznej batali dotyczącej tancerzy. Każdy prezentuje swoje racje. Pozytywne opinie i zastrzeżenia o każdej z tańczących osób. Na stole leżą rozłożone zdjęcia osób z których wybrana zostanie grupa trzydziestu czterdziestu tancerzy. Obrady jury często są burzliwe i ciężko jednoznacznie przydzielić pozostałe miejsca. Los tancerzy waży się do ostatnich chwil ich zdjęcia są odwracana by następnie przywrócić je do pierwotnej postaci dającej kwalifikacje. O ich losie nie decydują już teraz umiejętności taneczne ale decyzja jury. Ich dalszy los jest w rękach oceniających to oni dadzą tancerzom lub odbiorą szansę na dalszą walkę a przede wszystkim szlifowanie talentu tanecznego na warsztatach które odbywają się w specjalnych szkołach tańca ostatnio w Argentynie czy też brazylii pod okiem wykwalifikowanych instruktorów czy tancerzy cieszących się ogromną sławą na całym świecie.

Ważna jest też u rywalizujących tancerzy silna wola i odporność psychiczna. Tylko takie osoby nazywające się tancerzami mogą tutaj przetrwać i zaistnieć. Chwila nie uwagi czy też zwątpienia u tancerzy może odbić się na ich występach a co za tym idzie na jakości prezentowanych przez nich treści. Nawet niewielki błąd czy też zachwianie na parkiecie może doprowadzić do tego iż stracą oni szansę na dalszą walkę w kolejnych etapach programu. Wróćmy jednak do samego castingu i jego przebiegu. Mmay już swój unikatowy numer adrenalinę i chęć pokazania że naprawdę mamy jakąś smykałkę tancerza i że to naprawdę nas rajcuje. Co więc dalej dzieje się z młodymi adeptami tańca. Kolejnym etapem jest czas na przygotowanie indywidualne tancerza do występu ma on go zazwyczaj duzo często nawet kilka godzin gdyż prezentują się oni w dużych grupach w pewnych odstępach czasowych. Czas ten tancerze spędzają różnie.
Muzyka

W pewnym krakowskim domu starości mieszkała kobieta. Była ona bardzo samotna. Jej dzieci oddały ją do domu spokojnej starości tylko dlatego że nie miały dla niej czasu. Bardzo to przeżyła. Siedząc przez cały dzień w czterech ścianach miała bardzo dużo czasu na przemyślenia. Wspominała sobie swoją młodość. Gdy miała 18 lat tańczyła w zespole tanecznym o nazwie “Krakowian” wraz ze swoją grupa tańczyli poloneza, kujawiaka, oberka oraz mazurka. To były tańce które najlepiej im wychodziły. Bardzo dużo razy je ćwiczyli gdyż za rok mięli międzynarodowy występ. Na nim wówczas zdobyli mistrzostwo świata. Ona i jest partner zostali okrzyknięci najlepszą parą w zespole. Stasia bo tak miała na imię dostała kontrakt do podpisania do jednej z najlepszej szkoły tańca tańców standardowych. Bardzo się wahała nad tą propozycją bo niej partner nie dostał takiej oferty. Nie chciała się z nim ostawać. Rozmawiała bardzo długo z nim.

Ludność naszego kraju coraz częściej zapisuje sie na kursy tańca. Chodzą do rożnych szkół np. szkoła tańca w Krakowie. Każda z tych szkol ma podobny zakres tańców. Każdy uczestnik szkoły tańca zastanawia sie czy dobrze wybrał, czy kurs tańca będzie dobrze prowadzony, czy na lekcji cos sie nauczy. W tańcu dużo zależy od tego jakiego mamy nauczyciela, jak potrafi nam przekazać kroki salsy samby czy chodźmy nawet rumby. W znacznym stopniu to czy nauczymy sie tańca na kursie tańca leży w 90% od nas i naszego nastawienia do tańca. Ukończony kurs tańca kończy sie dostaniem dyplomu a co najważniejsze dla nas tym ze potrafimy tańczyć i nie boimy sie wyjść na parkiet ze swoja partnerka. Podsumowując taniec pomaga nam sie rozwijając, przełamuje bariery na pokazanie tego jakie uczucia skrywamy w sobie. Co do partnerki to na pewno będzie zadowolona gdy wyjdziemy z nią na parkiet i zatańczymy tak jak nam w duszy gra

Walc wiedeński to jeden z  najbardziej eleganckich tańców standardowych. Tańczony jest przede wszystkim  podczas ważnych uroczystości rodzinnych, szkolnych i służbowych. Tańczy się go w sposób doniosły w eleganckich strojach. Sprawne obroty na parkiecie są cenną umiejętnością. Dlatego też, osoba które cenią sobie klasykę i elegancje polecam do zapisania się do szkoły tańca. Walc wiedeński ma charakter bardzo romantyczny. Jego główną cechą jest rotacyjny ruch obrotowy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, wymagający dużej przestrzeni. Obroty te powinien być zdecydowane, ale płynny. Akcja unoszeń i opadań powinna być delikatna. Walc możemy zatańczyć w wersji uproszczonej na dwa lub na trzy.  Pozwalający to nam  wirować w obrotach w prawo dookoła sali. Postawa partnerów powinna być następująca. Partner ze swoją partnerką ustawiają się naprzeciwko siebie w postawie wyprostowanej.

To taniec narodowy nie polski lecz naszych sąsiadów. Może być on tańczony w systemie tzw dwa na jeden lub trzy na dwa. Naywany jest on tańcem wirowym gdyż głownie taki charakter zazwyczaj przyjmuje zataczanych w szybkim tempie wybranym z dwoch wczesniej wspomnianym krokiem. Istnieje wiele odniam tego tańca również i w Polsce jednak chyba najbardziej znanym jest szykowny walc angielski. Ma on charakter tańca narodowego ale i również tańca międzynarodowego wchodzącego w skład obowiązkowych tańców turnijowych na turniejach tańca towarzyskiego. Drugą również bardzo znaną odmianą tego tańca jest dużo wolniejszy i charakteryzujący się innym meritum walc wiedeński. Walc również jest tańcem którym powstał na uboczach miast później dopieru wkroczył na wytworne sale mieszczan. Pary które potrafią wzorowo wykonać ten taniec uznawane są za tancerzy posiadających bardzo wysoki kunszt umiejętności tanecznych gdyż walc nie należy do łatwych.

Zabawa weselna podobnie jak taniec dyskotekowy również ma swój charakter. Każdy bawi się jak chce a przede wszystkim jak potrafi. Nawet ludzie którzy nie mieli nic wspólnego z tańcem starają się naśladować tych którzy umieją już trochę więcej od nich. Luźne obroty i kroki charakteryzują na pewno z pięćdziesiąt procent zgromadzonych na takich uroczystościach. Bardzo ważne jest tutaj to że ludzie w tańcu dają upust swoim emocją i nie przejmują się tym że czegoś nie umieją czy coś im nie wychodzi. Dla nich przede wszystkim to dobra zabawa. Okzaja na to aby się poruszać, dać szansę ciału i umysłowi by to oni prowadzili tą zabawą. Prawdziwy podziw budzi zawsze grany przez orkiestrę walczyk. Tutaj już na parkiecie nie ma swobody ruchów a zostaja na nich raczej ci którzy naprawde znają krok i potrafią zbudować na poczekaniu swoją własną choreografię do muzyki proponowanej przez orkiestrę. Zwykle są to nieliczni ale to naprawdę wspaniały widok.

Styl tańca jest nieodłączną właściwością ulotnego zjawiska choreograficznego, zarówno tańca scenicznego jak i towarzyskiego a także i tańców ludowych. Patrząc na tradycyjnych tancerzy łatwo dostrzec jakimi sa ludźmi i jaki maja charakter. Można ujrzeć duszę indywidualnych jednostek snujących się po parkiecie tanecznym czy też całych grup społecznych. Obserwacja tańczących daje nam możliwośc określenia sytuacji społeczno –ekonomicznej czy też sytuacji charakteryzującej dany region z którego wywodzi się taniec. Styl tańca w głównej mierze uzależniony jest własnie od temperamentu tancerzy, wyuczonych przez nich i utrwalonych w codziennym życiu sposobów ruchu. Duzo łatwiej jest określic styl tańca dla poszczególnej jednostki. W grupie musi bowiem zwracać uwagę na wiele czynników takich jak tempo tańca, sposób przemieszczania się , intensywność ruchów . Wyróżnia się więc style tańca lokalne(dla danej społeczności) i indywidualne.