Szkoła Tańca Kraków

Archive for the ‘style taneczne’ Category

Tango jest jednym z tańców standardowych. Kroki jakie występują w tańcu to wolny szybki szybki wolny. W tańcu są dwa uderzenia w takcie z których jest podzielone na dwie części. Tak naprawdę słyszymy cztery uderzenia z których pierwsze i trzecie są akcentowane. Krok wolny w tańcu przypada na dwa uderzenia a krok szybki na jeno uderzenie. Kroki wykonywane do przodu stawiamy od pięty. Kroki do tyłu rozpoczynamy od palców a koki wykonywane do boku zaczynamy od podeszwy. W tangu mamy takie figury jak krok tańczony do przodu i tyłu tak zwana „ promenada”, wirówka, oraz obrót w lewo. Wszystkie te figury możemy nauczyć się we wszystkich szkołach tańca które oferują nam nauki tańców standardowych. Tango nie jest ciężkim tańcem do nauki. Wystarczy tylko trochę chęci i zaangażowania na kursach tańca i powinno pójść nam wszystko gładko.
Nie pozostaje nic jak tylko wziąć się do pracy.

Należy pamiętać że po wykonaniu kroku podstawowego do tyłu należy przetańczyć krok podstawowy w przód i powtarzać to połączenie cyklicznie. Można je powtórzyć raz ale lepiej wygląda w tańcu jeśli zostanie powtórzone to kilka razy. Podczas ćwiczeń na lekcji tańca dobrze jest zamienić się rolami tak że gdy partner zaczynał w kroku podstawowym w przód to teraz niech zacznie od nogi lewej a partnerka od nogi prawej. Taka zamiana pozwoli na to że jeśli byśmy się pomylili w tym podstawowych krokach tanecznych to zawsze możemy zacząć od innej nogi i poprowadzić taniec dalej. Oprócz podstawowych kroków rumby możemy też pokusić się o naukę nowych figur które nie są trudne i każdy początkujący tancerz na pewno nie będzie miał problemu z opanowaniem tych figur. Jeśli ktoś chce zakończyć naukę na tym etapie to nic się nie stanie. Ale radzimy nauczyć się dodatkowych figur które na pewno nam się przydadzą.

Po występach wszystkich uczestników kolejnego etapu jury przystępuję do ostatecznej batali dotyczącej tancerzy. Każdy prezentuje swoje racje. Pozytywne opinie i zastrzeżenia o każdej z tańczących osób. Na stole leżą rozłożone zdjęcia osób z których wybrana zostanie grupa trzydziestu czterdziestu tancerzy. Obrady jury często są burzliwe i ciężko jednoznacznie przydzielić pozostałe miejsca. Los tancerzy waży się do ostatnich chwil ich zdjęcia są odwracana by następnie przywrócić je do pierwotnej postaci dającej kwalifikacje. O ich losie nie decydują już teraz umiejętności taneczne ale decyzja jury. Ich dalszy los jest w rękach oceniających to oni dadzą tancerzom lub odbiorą szansę na dalszą walkę a przede wszystkim szlifowanie talentu tanecznego na warsztatach które odbywają się w specjalnych szkołach tańca ostatnio w Argentynie czy też brazylii pod okiem wykwalifikowanych instruktorów czy tancerzy cieszących się ogromną sławą na całym świecie.

Ważna jest też u rywalizujących tancerzy silna wola i odporność psychiczna. Tylko takie osoby nazywające się tancerzami mogą tutaj przetrwać i zaistnieć. Chwila nie uwagi czy też zwątpienia u tancerzy może odbić się na ich występach a co za tym idzie na jakości prezentowanych przez nich treści. Nawet niewielki błąd czy też zachwianie na parkiecie może doprowadzić do tego iż stracą oni szansę na dalszą walkę w kolejnych etapach programu. Wróćmy jednak do samego castingu i jego przebiegu. Mmay już swój unikatowy numer adrenalinę i chęć pokazania że naprawdę mamy jakąś smykałkę tancerza i że to naprawdę nas rajcuje. Co więc dalej dzieje się z młodymi adeptami tańca. Kolejnym etapem jest czas na przygotowanie indywidualne tancerza do występu ma on go zazwyczaj duzo często nawet kilka godzin gdyż prezentują się oni w dużych grupach w pewnych odstępach czasowych. Czas ten tancerze spędzają różnie.
Muzyka

On tłumaczył jej że powinna jechać bez względu na niego rodzice powtarzali jej to samo. Stasia bardzo kochała tańczyć ale nie wiedziała czy tańce standardowe będą dla niej dobre. jednak zgodziła si wyjechała do Włoch gdzie poznała swojego nowego partnera. bardzo szybko się z niem zaprzyjaźniła. Na początku mieli nauczyć sie walca angielskiego. Stasia nie potrafiła się odnaleźć w tym tańcu. szef widząc to przeniósł ją do grupy gdzie tańczono sambę, rumbę, i salsę. W tych klimatach Stasia się odnalazła. Bardzo szybko uczyła się kroków i choreografii. Przychodzenie na lekcje tańca znów przynosiło jej dużo radości. Za pół roku miała wraz ze swoim partnerem wziąć udział w konkursie ogólnoświatowym. Bardzo się tego bała. Tańce nie stanowiły dla niej trudności ale bała się wyjść sama na sale. Zawsze tańczyła w grupie a nie tylko z partnerem. Jednak opanowała strach. Wyszła i zatańczyła najlepiej jak tylko potrafiła. Zostało czekać tylko na wyniki. Okazało sie że znów wygrała.

W pewnym krakowskim domu starości mieszkała kobieta. Była ona bardzo samotna. Jej dzieci oddały ją do domu spokojnej starości tylko dlatego że nie miały dla niej czasu. Bardzo to przeżyła. Siedząc przez cały dzień w czterech ścianach miała bardzo dużo czasu na przemyślenia. Wspominała sobie swoją młodość. Gdy miała 18 lat tańczyła w zespole tanecznym o nazwie “Krakowian” wraz ze swoją grupa tańczyli poloneza, kujawiaka, oberka oraz mazurka. To były tańce które najlepiej im wychodziły. Bardzo dużo razy je ćwiczyli gdyż za rok mięli międzynarodowy występ. Na nim wówczas zdobyli mistrzostwo świata. Ona i jest partner zostali okrzyknięci najlepszą parą w zespole. Stasia bo tak miała na imię dostała kontrakt do podpisania do jednej z najlepszej szkoły tańca tańców standardowych. Bardzo się wahała nad tą propozycją bo niej partner nie dostał takiej oferty. Nie chciała się z nim ostawać. Rozmawiała bardzo długo z nim.

Twarze muszą być zwrócone w lewo a głowy powinna być uniesione. Prawa dłoń tancerza powinna znaleźć się gdzieś nie daleko lewej łopatki tancerki. W tańcu mamy połączone ręce tancerze powinni być na wysokości głowy tancerki. Technika tańca nie jest bardzo trudna. Walc wiedeński polega ona na dużej ilości obrotów wokół osi partnerów i kroków stawianych w przód. Musimy pamięć że stawiając kroki obracamy się równolegle w lewo. Jeśli w tańcu chcemy połączy figury to robimy to w następujący sposób. Robimy pierw obrót w Prawo i powtarzamy go cztery razy później jeden do dwóch kroków w bok po którym następuje obrót partnerki. Zaczynamy teraz od kroku w bok którego możemy powtórzyć jeden do dwóch razy później robimy obrót w lewo który powtarzamy cztery razy następuje później krok w bok na trzy lub cztery razy i pożnij obrót w prawo.
Te czynność obrotów w tańcu możemy powtarzać dowolną ilość razy.

Walc wiedeński to jeden z  najbardziej eleganckich tańców standardowych. Tańczony jest przede wszystkim  podczas ważnych uroczystości rodzinnych, szkolnych i służbowych. Tańczy się go w sposób doniosły w eleganckich strojach. Sprawne obroty na parkiecie są cenną umiejętnością. Dlatego też, osoba które cenią sobie klasykę i elegancje polecam do zapisania się do szkoły tańca. Walc wiedeński ma charakter bardzo romantyczny. Jego główną cechą jest rotacyjny ruch obrotowy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, wymagający dużej przestrzeni. Obroty te powinien być zdecydowane, ale płynny. Akcja unoszeń i opadań powinna być delikatna. Walc możemy zatańczyć w wersji uproszczonej na dwa lub na trzy.  Pozwalający to nam  wirować w obrotach w prawo dookoła sali. Postawa partnerów powinna być następująca. Partner ze swoją partnerką ustawiają się naprzeciwko siebie w postawie wyprostowanej.