Archive for the ‘Jak się nauczyć tańczyć’ Category
Kolejną figurą jaką proponuje nam w rumba jest obrót w lewo. Kroki w tańcu zaczyna partner. Wyglądają one następująco. Taniec zaczyna partner od lewej nogi którą daje w przód a przy tym skręca się z lewo a partnerka wykonuje prawą noga skręt w lewo tylko że ta prawą nogę daje do tyłu. Krok w tańcu tańczony jest wolno. Bo jak już wam wiadomo kroki w rumbie to wolny-szybki-szybki-wolny. Kolejnym krokiem w rumbie jest przesuniecie nogi prawej przez partnera d tyłu ze skrętem w lewo a partnerka przesuwa lewą nogę w przód ze skrętem w lewo. Krok w tańcu tańczony jest szybko. Trzeci krok jest tańczony jako szybki partner wykonuje krok w bok ze skrętem w lewo a partnerka prawą nogą skręt w bok w lewo. Ostatni krok jest szybki partner zaczyna prawą nogą którą dostawia do nogi lewej a partnerka nogę lewą dostawia do prawej. tak oto wygląda figura zwana obrotem w prawo.
Pamiętajmy również, że taniec odmładza więc każdy kto czuje się już staro a chciałby poczuć się jak wtedy gdy miał te dwadzieścia lat to bardzo polecam taniec który dość że poprawi naszą witalność to jeszcze sprawi że będziemy całkiem innymi ludźmi. Tak naprawdę każdy z nas w życiu chodził an imprezy plenerowe bądź te już całkiem poważnie gdzie trzeba było zaprezentować to co się nauczyło na kursach tańca. Każdy z nasz tak naprawdę przetańczył jakąś część ze swojego życia. Czy było to w dobrym stylu czy bądź w złym stylu bo nie znaliśmy podstawowych kroków czy figur ale i tak starał się tańczyć do muzyki jaką usłyszał tak jak najlepiej potrafi. Jeśli tak naprawdę nigdy nie tańczyliśmy to naprawdę warto odwiedzić dobrą szkolę tańca i chodź by nawet skusić się na choćby jedna lekcję najprostszego z tańców jakie istnieją a może nam się spodoba i to będzie nasz sposób nażycie bądź hobby.
Tańce gorące rytmy Ameryki Łacińskiej mają wielu zwolenników jak i przeciwników. W przeciwieństwie do spokojnych tańców o charakterze standardowych, tańce latynoamerykańskie porywają swa dynamiką.
Większość tańców Ameryki Łacińskiej takich jak rumba powstała pod wpływem rytmów, pieśni i tańców pierwszych niewolników afrykańskich którzy tak naprawdę stworzyli ten taniec od podszewki.
Zmysłowa kubańska rumba, pełna gwałtownych i wijących się ruchów bioder i całego ciała, potrafi oczarować każdego. Nawet tych dla których taniec nic nigdy nie znaczył. Jej młodsza siostra – cha cha cha, bo jest ona tańcem który powstał po rumbie ze względu na przewagę muzyki nad melodią, tańczona jest z dużo większą prostotą i wesołością. To taniec w którym wszystkie ruch ciała są dozwolone. Liczy się to jak się umiemy poruszać całym ciałem a nie to czego się nauczyliśmy na lekcjach tańca.
Więc wybrałem się na ową pierwszą lekcję tańca. Okazało się że nienajlepiej wyglądająca z zewnątrz kamienica w środku wygląda zupełnie inaczej. Po wejściu na sale zobaczyłem kilkadziesięcioro ludzi którzy podobnie jak ja zestresowani obstawili ściany i kąty pomieszczenia w oczekiwaniu na dalszy rozwój sytuacji. Po kilkunastu minutach do ogromnej Sali tanecznej opatrzonej w lustra ułatwiające naukę tańca weszła młoda kobieta która przedstawiła się nam jako Ania z zawodu tancerka i choreografka. Widać było od razu iż emituje z niej pozytywne energia a to co mówi jest dosyć ciepłe i dobrze przyswajalne. Wiedziałem już że ten kurs tańca będzie dobrą zabawą a wybór akurat tej szkoły tańca był jak najbardziej trafny. Pierwsza lekcja tańca polegała bardziej na organizacji terminów zajęć i na wzajemnym poznaniu, wstępnym dobraniu par wśród tych którzy przyszli na zajęcia jako single a był to przecież kurs tańca towarzyskiego.
Rumba nie jest tańcem skąp likowanym. Wystarczy dobrze nauczyć się podstawa a pożnij jakoś pójdzie. Rumbę tańczymy na jeden takt muzyczny składają się cztery uderzenia, ale wykonujemy tylko trzy kroki, w następującym rytmie. Zaczynamy taniec na 1 nie ma kroku. Później wysuwamy biodro w bok , na 2 krok szybko, na 3 krok szybki, na 4 krok wolny Każdy krok szybki w tańcu przypada na jedną część taktu, każdy wolny na dwie części taktu. Ten podstawowy rytm taneczny powtarza się we wszystkich krokach i figurach rumby kubańskiej. Może on sprawić pewne trudności początkującym tancerzom, gdyż wymaga bardzo dobrego wyczucia rytmu. Jednak gdy nie spróbujemy zatańczyć a przynajmniej wziąć lekcji tańca to na pewno nie dowiemy się czy potrafimy. Jak to mówią lepiej się nauczyć niż później żałować ze się nie spróbowało. Więc naprawdę warto się zapisać choćby na jedna lekcję
On tłumaczył jej że powinna jechać bez względu na niego rodzice powtarzali jej to samo. Stasia bardzo kochała tańczyć ale nie wiedziała czy tańce standardowe będą dla niej dobre. jednak zgodziła si wyjechała do Włoch gdzie poznała swojego nowego partnera. bardzo szybko się z niem zaprzyjaźniła. Na początku mieli nauczyć sie walca angielskiego. Stasia nie potrafiła się odnaleźć w tym tańcu. szef widząc to przeniósł ją do grupy gdzie tańczono sambę, rumbę, i salsę. W tych klimatach Stasia się odnalazła. Bardzo szybko uczyła się kroków i choreografii. Przychodzenie na lekcje tańca znów przynosiło jej dużo radości. Za pół roku miała wraz ze swoim partnerem wziąć udział w konkursie ogólnoświatowym. Bardzo się tego bała. Tańce nie stanowiły dla niej trudności ale bała się wyjść sama na sale. Zawsze tańczyła w grupie a nie tylko z partnerem. Jednak opanowała strach. Wyszła i zatańczyła najlepiej jak tylko potrafiła. Zostało czekać tylko na wyniki. Okazało sie że znów wygrała.
Kasia ją mocno uścisnęła i dała całusa w policzek. Dla mamy to było to wielkie przeżycie a dla Kasi jeszcze większe. Od jutra Kasia miała znów chodzić na kurs tańca. Przez całą noc Kasia nie mogła zasnąć. Rankiem z uśmiechem na twarzy pojechała z tatą do swej szkoły tańca. w niej już czekał kolega który jak podejrzewała będzie jej nowym partnerem. Kasia poznała sie z Mateuszem. Pani pokazała im figury i poprosiła o zademonstrowanie. Każdego popołudnia spotykali sie na sali. Mając po 18 lat wzięli udział w turnieju tańca. Niestety nie powidło się im zajęli 4 miejsce. Mateusz się zniechęciła i przestał chodzić. Kasia wiedział Ze nie może pozwolić mu odejść bo za bardzo się do nie go przywiązała a poza tym wiedziała ze coś do niego czuje. Napisała mu list gdzie było napisane co do niego czyje i czym dla niej jest taniec. Mateusz po przeczytaniu zrozumiała że on też cos do niej czyje. Spotkali sie w krakowskim studiu tańca. wyjaśnili sobie wszytki i zostali parą. Jednak Mateusz wróciła do tańca.
W krakowiaku oprocz wymienionych rodzajow kroków spotkać możemy hołubce lub elment tańca zwany marszem krakowskim. Oprócz pojedynczych elementów w krakowiaku wykorzystuje się też większe partie ruchowe o charakterystycznych krokach, kierunkach oraz ustawieniu tancerzy. Inaczej mówiąc chodzi tutaj o figury wykonywane w czasie pokazu. Najczęściej spotykane w krakowiaku figury które sięgają najdawniejszych czasów gdy wbyły wykonywane a nie posiadały swojej specyficznej nazwy to: młynek krakowski, karuzela. Kroki o których wcześniej wspomniałem oraz te z wymienionych i figur i wiele innych mogą być łączone ze sobą w różnych ustawieniach partnerów o prowadzone w różnych kierunkach. Jednym z najczęściej stosowanych elementów i układów w wykonywanych przez grupy tancerzy jest taniec wykonywany po obwodzie koła, tak jak było to w pierwszych latach gdy tworzono podstawy krakowiaka.
Polonez to chyba jeden z najstarszych i najbardziej znanych polskich tańców narodowych. Poświecano mu wiele uwagi w minionych wiekach głownie w sferze muzyki interesowali się nim zarówno polscy jak i zagraniczni kompozytorzy. Taniec ten jest rytmicznym pochodem zdąrzających za sobą par. Przy dużej liczbie tańczących wymaga on obszernego miejsca gdyż głównie taniec odbywa się poprzez zataczanie szerokich kręgów. Liczne gorno tancerzy i tancerek stanowi jedność poruszając się jednostajnym krokiem posuwistym. Ważną rolę odgrywa tutaj tancerz który w dostojny i szarmancki sposób prowadzi tancerkę znajdującą się po jego prawej stronie. Polonez oparty jest na trzech rodzajach krokow . Najbardziej chyba charakterystyczna cecha tego tańca jest uginanie nogi które chyba każdy z nas pamieta ze swojej studniowki. Również pokazach na scenie widzimy tak ułożone programy taneczne. Dużo w nich skłonów i tzw. mostów pokonywanych pod rekami innych par.
Porzucają oni wówczas taniec zajmując się ta gorszą stroną życia z dala od rodziny i domu. Występy taneczne często organizowane przez samych tancerzy który chociaż chcą się rozwijać to nie mogą i uzyskane z nich dochody pozwalają im na spokojne życie. Zazwyczaj jest tak że uliczny tancerz dochodzi do pewnego poziomu którego niestety nie jest w stanie przeskoczyć wówczas kariera tancerza staje w miejscu i nie ma osób które byłyby w stanie pomóc wschodzącej gwieździe tańca ani też nie ma pieniędzy za które rozwijałby talent w jakiejś szkole tańca pod okiem fachowców. To bardzo przykre ale niestety prawdziwe i niewielu jest ludzi którzy w jaki kol wiek sposób starają się zmienić ta sytuację. Bardzo ważną inicjatywa która ostatnio rozwija się w stanach zjednoczonych ameryki północnej jest obserwowanie ulicznych występów przez wykwalifikowane osoby specjalizujące się w tańcach break-dance a także odmianach hip-hopu.